Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w dniu 19 października 2023 wydał wyrok, który może mieć znaczący wpływ na sposób wynagradzania pracowników niepełnoetatowych za pracę ponadwymiarową.
Nowelizacja zapisów
Wyrok ten może wymusić nowelizację zapisów aktualnych umów o pracę. Powoduje również wystąpienie ryzyka dopłaty dodatku za nadgodziny za ostatnie trzy lata pracownikom niepełnoetatowym (jeśli nie mieli w umowach zawartych odpowiednich klauzul, które określają zasady, w jakich sytuacjach można wypłacać „niepełnoetatowcom” dodatek za godziny nadliczbowe).
Dotychczas „niepełnoetatowcy”, którzy wykazywali nadgodziny nieprzekraczające pełnego wymiar etatu, mieli wypłacane jedynie wynagrodzenie za nadgodziny, dodatek zaś był pomijany zgodnie z przepisami wynikającymi z Kodeksu pracy (w praktyce wyglądało to tak, że pracownik zatrudniony na ¾ wymiaru etatu wszystkie nadgodziny do pełnego etatu miał wypłacane jako dopełnienie do etatu płatne jako 100% – dopiero zaś gdy liczba nadgodzin przekroczyła pełny wymiar etatu, był wypłacany dodatek za pracę ponadwymiarową). Natomiast TSUE orzekł, że w odniesieniu do pracowników zatrudnionych na część etatu nie wolno stosować przepisów mniej korzystnych niż przewidziane dla pracowników pełnoetatowych. I jeśli przepisy krajowe prowadzą do mniej korzystnego traktowania pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy, jest to niezgodne z prawem Unii Europejskiej. Co za tym idzie, w świetle wyroku TSUE wydaje się, że przepis 151 § 5 Kodeksu pracy jest niezgodny z prawem Unii Europejskiej. „Niepełnoetatowcy” powinni otrzymywać zarówno wynagrodzenie, jak i dodatek za każdą przepracowaną godzinę ponad ustalony w umowie wymiar pracy.
