Blog

Jak wygląda audyt raportów ESG?

Standard KSB 720 precyzuje obowiązki audytora, które wykraczają poza typowe usługi atestacyjne. Procedury dotyczące raportu niefinansowego nie gwarantują, że jego treść jest prawidłowo przygotowana. Jednakże odkrycie niespójności między raportem niefinansowym a finansowym wymaga ich skorygowania przez specjalistę, gdyż zignorowanie tych rozbieżności mogłoby prowadzić do konieczności zmiany opinii audytora.

Zgodnie ze Standardem 720 istotne jest, aby specjalista zachował szczególną czujność na potencjalne sygnały sugerujące, że informacje niefinansowe mogą być znacząco zniekształcone. Na przykład brak informacji o spełnieniu Minimalnych Gwarancji w kontekście deklarowanej zrównoważonej działalności środowiskowej może stanowić problem.

Na początku analizy specjalista w dziedzinie rachunkowości międzynarodowej skupia się na przeglądzie sprawozdania niefinansowego, aby zweryfikować, czy nie ma rozbieżności względem sprawozdania finansowego lub nie zawiera ono danych niezgodnych z informacjami uzyskanymi podczas analizy sprawozdania finansowego. Specjalista zestawia również dane liczbowe oraz inne elementy ze sprawozdania niefinansowego z odpowiadającymi danymi w sprawozdaniu finansowym, takimi jak wskaźniki dotyczące obrotu czy inwestycji, w odniesieniu do odpowiednich kategorii w sprawozdaniu finansowym, np. netto ze sprzedaży czy przyrostów środków trwałych oraz wartości niematerialnych.

Wprowadzenie Międzynarodowego Standardu Usług Atestacyjnych ISSA 5000 w kontekście raportów niefinansowych

Jeżeli chodzi o rachunkowość międzynarodową, organizacje mogą poddać raport niefinansowy fakultatywnej rewizji przez biegłego rewidenta działającego w ramach Krajowego Standardu Usług Atestacyjnych 3000. Standard ten obejmuje usługi atestacyjne, które nie są badaniami lub przeglądami danych historycznych. W zależności od rodzaju zastosowanego zapewnienia, weryfikacja ta może dostarczyć ograniczoną lub racjonalną pewność co do wiarygodności raportu.

W ramach ISSA 5000 podkreśla się, że audytorzy muszą posiadać specjalistyczne kompetencje w obszarze zrównoważonego rozwoju. Raport końcowy audytu nie powinien zawierać ograniczeń wynikających ze współpracy z zewnętrznymi ekspertami. Ponadto dla skutecznej weryfikacji i oceny zgodności z celami zrównoważonego rozwoju, audytorzy muszą dokładnie zaznajomić się z działalnością jednostki, jej kontrolą wewnętrzną oraz systemami informatycznymi.

Zmieniające się regulacje przynoszą nowy Międzynarodowy Standard Usług Atestacyjnych Zrównoważonego Rozwoju (ISSA 5000), który od 2025 roku będzie obowiązywał w ocenie raportów niefinansowych za rok 2024. ISSA 5000 zastąpi KSUA 3000 i wprowadzi dwa poziomy zapewnienia: ograniczone i racjonalne, początkowo z trzyletnim okresem ograniczonej pewności. Standard ten będzie dotyczył zarówno raportów zgodnych z europejskimi standardami ESRS, jak i innymi systemami raportowania ESG.

Portugalia – łatwość wejścia na rynek

Portugalia, jako kraj Unii Europejskiej, dzieli wiele regulacji prawnych i podatkowych z innymi państwami członkowskimi. Dzięki temu sprzedawcy, którzy już działają na innych rynkach unijnych, nie muszą martwić się o dodatkowe wymogi legislacyjne. Ponadto:

• portugalskie prawo podatkowe dotyczące VAT jest spójne z unijnymi regulacjami, co upraszcza rozliczenia,
• portugalski rynek e-commerce jest stosunkowo młody, co oznacza, że konkurencja w wielu kategoriach produktów wciąż nie jest tak duża jak w Niemczech czy Francji,
• konsumenci w Portugalii są coraz bardziej otwarci na zakupy online, co tworzy stabilny i rosnący popyt.

Portugalia – rynek o znaczącym potencjale

Z populacją liczącą ponad 10 milionów osób, Portugalia oferuje solidną bazę klientów indywidualnych. Warto zauważyć, że:

• zakupy online stają się standardem w Portugalii, a pandemia COVID-19 znacząco przyspieszyła ten trend,
• istnieje rosnąca liczba klientów zainteresowanych międzynarodowymi produktami, w tym towarami pochodzącymi z Europy Środkowo-Wschodniej,
• popularność lokalnych i międzynarodowych platform sprzedażowych sprawia, że wejście na rynek jest stosunkowo łatwe.

Najpopularniejsze platformy e-commerce w Portugalii

Aby skutecznie sprzedawać swoje produkty na rynku portugalskim, warto rozpocząć od sprzedaży na platformach, które dominują w tym kraju. Oto kilka z nich:

• Worten.pt – jedna z największych platform e-commerce w Portugalii, szczególnie popularna wśród klientów poszukujących elektroniki, sprzętu gospodarstwa domowego i artykułów domowych.
• Fnac.pt – platforma znana z szerokiego wyboru produktów, w tym książek, elektroniki, gier i zabawek. Cieszy się dużym zaufaniem konsumentów.
• KuantoKusta.pt – porównywarka cen, która pozwala dotrzeć do klientów poszukujących najkorzystniejszych ofert.
• Amazon.es – choć portugalski oddział Amazona nie istnieje, klienci często korzystają z hiszpańskiego oddziału, co pozwala łatwo obsłużyć także portugalski rynek.
• OLX Portugal – popularna platforma ogłoszeniowa, gdzie mniejsze firmy mogą testować sprzedaż swoich produktów.

Jak EFF może pomóc w podboju rynku portugalskiego?

Jako specjaliści w zakresie VAT w UE doskonale wiemy, jakie wyzwania i szanse czekają na przedsiębiorców, którzy chcą rozszerzyć działalność o Portugalię. Dzięki naszej wiedzy, sieci partnerskiej i znajomości procesów podatkowych oferujemy:

• wsparcie w rejestracji VAT w Portugalii oraz prowadzeniu bieżących rozliczeń VAT,
• doradztwo w zakresie zgodności z unijnymi przepisami – od lokalnych wymogów księgowych po regulacje dotyczące e-commerce,
• ustalenie stawek VAT Twoich produktów sprzedawanych w tym kraju,
• optymalizację procesów księgowych i doradztwo w zakresie cen transferowych, aby Twoja ekspansja była zarówno opłacalna, jak i zgodna z przepisami.

Podsumowując, Portugalia to rynek o dużym potencjale, który polscy przedsiębiorcy wciąż mogą wykorzystać, zanim stanie się równie konkurencyjny jak Niemcy czy Francja. Dzięki spójnym przepisom unijnym, atrakcyjnym platformom sprzedażowym i rosnącemu popytowi w e-commerce, wejście na ten rynek jest prostsze niż się wydaje.

Przekuj potencjał Portugalii w sukces swojej firmy już dziś!

Zmiany w stawkach VAT

Obecną obniżoną stawkę 10% zastąpi nowa, wynosząca 19%. Produkty nią opodatkowane obejmują, m.in.:

• produkty spożywcze niebędące artykułami pierwszej potrzeby,
• energię elektryczną w gospodarstwach domowych,
• usługi cateringowe (oferujące napoje niskoalkoholowe).

Stawka VAT w wysokości 5% pozostaje bez zmian, ale do istniejącej listy towarów nią objętych dodano nowe produkty. Towary i usługi, dotychczas opodatkowane stawką 10%, które od teraz będą podlegać stawce VAT w wysokości 5%, to m.in.:

• usługi cateringowe (nieoferujące napojów alkoholowych),
• produkty spożywcze pierwszej potrzeby,
• leki,
• urządzenia medyczne,
• książki, gazety,
• usługi zakwaterowania.

Zmiany, które zostały przyjęte 18 października 2024 roku, odzwierciedlają coraz powszechniejszy wśród państw europejskich trend reformowania polityk fiskalnych w odpowiedzi na narastające wyzwania gospodarcze. Dla firm działających na Słowacji oznacza to konieczność rewizji oraz aktualizacji swoich systemów i procesów, aby zapewnić ich zgodność z nowymi stawkami.

Więcej informacji znajduje się w słowackiej bazie danych legislacyjnych.

Rozwiązania dla firm

W obliczu rosnących kosztów związanych z transportem i rosnącej świadomości ekologicznej, odpowiedzialne planowanie podróży biznesowych staje się kluczowe nie tylko z perspektywy środowiska, ale i wizerunku firmy. Jakie rozwiązania mogą wdrożyć zarówno firmy, jak i pracownicy, aby zminimalizować wpływ podróży służbowych na planetę? Oto pięć propozycji dla firm i pięć wskazówek dla pracowników.

• Zrównoważony wybór transportu. Firmy mogą promować wybór bardziej ekologicznych środków transportu, takich jak pociągi, które w Polsce stają się coraz bardziej komfortową i ekologiczną alternatywą dla samolotów. Warto także inwestować w wynajem samochodów elektrycznych lub hybrydowych, które obniżają emisję dwutlenku węgla. W przypadku międzynarodowych podróży samolotowych, niektóre linie oferują opcję offsetowania emisji CO2, co jest korzystnym rozwiązaniem dla firm dbających o środowisko.
• Edukacja pracowników i technologie wspierające zrównoważony rozwój. Firmy coraz częściej wdrażają platformy technologiczne wspierające planowanie podróży, które uwzględniają emisję CO2 dla różnych opcji transportu. Pracownicy mogą dzięki nim łatwiej podejmować decyzje, wybierając transport o mniejszym wpływie na środowisko. Dodatkowo, edukacja pracowników w zakresie zrównoważonych podróży służbowych ma na celu budowanie świadomości ekologicznej i wskazanie korzyści płynących z takich wyborów.
• Zrównoważone zakwaterowanie. Wybór odpowiednich obiektów noclegowych jest kolejnym ważnym krokiem. Hotele z certyfikatami ekologicznymi, które korzystają z odnawialnych źródeł energii i oszczędzają wodę, to wybór, który zmniejsza ślad węglowy podróży. W Polsce coraz więcej hoteli zaczyna wdrażać takie praktyki, co stwarza firmom szeroki wachlarz opcji przyjaznych środowisku.
• Zdalne spotkania i optymalizacja podróży. Firmy mogą zredukować liczbę koniecznych podróży służbowych, organizując spotkania online. Technologie wideokonferencyjne umożliwiają efektywne komunikowanie się bez konieczności podróżowania, co zmniejsza emisję gazów cieplarnianych. Optymalizacja podróży z wyprzedzeniem pozwala na łączenie kilku spotkań w jednej podróży, co zmniejsza liczbę dni w podróży i związany z tym ślad węglowy.
• Zaangażowanie i wyprzedanie regulacji klimatycznych. Rządy, w tym także w Polsce, coraz częściej wprowadzają przepisy nakładające obowiązek raportowania emisji gazów cieplarnianych związanych z działalnością firm. Organizacje, które wdrażają strategie zrównoważonego rozwoju w podróżach służbowych, mogą nie tylko zmniejszyć swój wpływ na środowisko, ale również przygotować się na nadchodzące regulacje, zyskując przewagę konkurencyjną

Rozwiązania dla pracowników

• Minimalizacja bagażu. Podróżując służbowo, warto zabrać tylko najpotrzebniejsze rzeczy, co pozwala uniknąć zbędnych opłat za nadbagaż oraz redukuje zużycie paliwa w samolotach.
• Wybór ekologicznych środków transportu. W miarę możliwości warto wybierać rower, piesze spacery lub transport publiczny, zamiast korzystać z taksówek czy wynajmowanych samochodów.
• Dbałość o oszczędność energii w hotelu. Po przyjeździe do hotelu warto wyłączyć urządzenia elektryczne, nie korzystać z klimatyzacji i ogrzewania w nadmiarze, a także korzystać z opcji recyklingu dostępnych w hotelu.
• Wybór ekologicznych posiłków. Warto zwrócić uwagę na restauracje oferujące dania roślinne, ekologiczne lub lokalne, co zmniejsza ślad węglowy związany z produkcją i transportem jedzenia.
• Świadome korzystanie z zasobów. Oszczędzanie wody i energii podczas podróży służbowych jest prostym, ale skutecznym sposobem na zmniejszenie wpływu na środowisko. Warto pamiętać o wyłączaniu światła czy niepozostawianiu urządzeń w trybie czuwania.

Podsumowanie

Zrównoważony rozwój w podróżach służbowych to kwestia odpowiedzialności zarówno firm, jak i pracowników. Dzięki wdrażaniu rozwiązań transportowych, noclegowych i technologicznych, firmy mogą znacząco ograniczyć wpływ swoich podróży na środowisko. Jednocześnie, pracownicy, podejmując świadome decyzje na co dzień, mogą dodatkowo wspierać zrównoważony rozwój. Dzięki takim działaniom, podróże służbowe staną się bardziej ekologiczne, a firmy zyskają reputację odpowiedzialnych społecznie organizacji.

Co to jest Rozporządzenie GPSR?

Rozporządzenie GPSR ma na celu wprowadzenie bardziej rygorystycznych zasad dotyczących bezpieczeństwa produktów sprzedawanych na terenie UE, szczególnie tych oferowanych online. Wprowadza ono nowe obowiązki dla sprzedawców, dystrybutorów oraz platform e-commerce, które dotyczą takich aspektów jak:

• Identyfikowalność produktów: każdy produkt sprzedawany w UE musi mieć jasne informacje o producencie, importerze oraz ewentualnych podmiotach odpowiedzialnych.
• Odpowiedzialność za bezpieczeństwo: sprzedawcy online będą musieli mieć pewność, że produkty, które oferują, spełniają wymagania bezpieczeństwa nawet wtedy, gdy nie są ich producentami.
• Szybsze reakcje na ryzyko: platformy e-commerce będą zobowiązane do błyskawicznego wycofywania niebezpiecznych produktów oraz raportowania takich przypadków do organów nadzoru.

Co to oznacza dla Twojej firmy działającej w branży e-commerce?

Jeśli prowadzisz sklep internetowy, nowe przepisy oznaczają konieczność dostosowania się do bardziej rygorystycznych zasad. W praktyce możesz stanąć przed wyzwaniami związanymi z:

• Weryfikacją dostawców i produktów – upewnienie się, że towary spełniają warunki GPSR, wymaga zbudowania solidnych procedur kontrolnych.
• Dostosowaniem procesów księgowych i VAT – zmiany w łańcuchu dostaw czy identyfikowalności produktów mogą wpłynąć na Twoje zobowiązania podatkowe w Europie.
• Nowymi kosztami operacyjnymi – konieczność wycofywania produktów lub dostosowania do lokalnych przepisów może zwiększyć Twoje koszty.

Jak EFF może Ci pomóc?

Jako firma specjalizująca się w rozliczaniu VAT w całej UE, rozumiemy, że zmiany legislacyjne takie jak GPSR mogą budzić wiele pytań. Dzięki naszemu doświadczeniu oferujemy kompleksowe wsparcie, które obejmuje:

• Analizę Twojej działalności pod kątem nowych obowiązków prawnych i podatkowych.
• Doradztwo w zakresie zmniejszenia ryzyk podatkowych wynikających ze zmian w łańcuchu dostaw.
• Automatyzację procesów księgowych, abyś mógł skupić się na rozwijaniu biznesu, a nie na biurokracji.

Rozporządzenie GPSR to kolejny krok w budowie bezpieczniejszego rynku UE, który jednocześnie stawia przed e-commerce nowe wyzwania. Im szybciej podejmiesz działania, tym lepiej przygotujesz się na nadchodzące zmiany. Skontaktuj się z EFF, aby zyskać pewność, że Twoja firma działa zgodnie z nowymi przepisami i uniknie niepotrzebnych komplikacji.

Jak przedsiębiorstwa mogą skorzystać na wyzwaniach związanych ze zrównoważonym rozwojem?

Odpowiedzialne raportowanie ESG to nie tylko moda, ale konieczność. Międzynarodowe standardy sprawozdawczości finansowej (MSSF) ewoluują, uwzględniając coraz więcej aspektów związanych ze zrównoważonym rozwojem. Dla firm oznacza to, że przejrzystość i odpowiedzialność w raportowaniu stają się fundamentem ich długoterminowej wartości i stabilności.

Rola MSSF i ESRS w kształtowaniu przyszłości

Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) zyskują na znaczeniu w kontekście ESG. Ich elastyczność i zdolność adaptacji do zmieniających się warunków rynkowych i regulacyjnych czynią je niezwykle użytecznym narzędziem dla przedsiębiorstw. Rada ds. Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASB) stale udoskonala te standardy, aby sprostać nowym wyzwaniom.

Równolegle w Europie wprowadzane są nowe regulacje, takie jak dyrektywa CSRD (Corporate Sustainability Reporting Directive). W jej ramach powstają Europejskie Standardy Sprawozdawczości Zrównoważonego Rozwoju (ESRS). Dyrektywa CSRD zaostrza wymagania dotyczące sprawozdawczości ESG, wymagając od firm bardziej szczegółowych danych o ich praktykach zrównoważonego rozwoju. To z kolei zmusza przedsiębiorstwa do większego zaangażowania w zarządzanie ryzykiem i adaptację modeli biznesowych.

Wyzwania i szanse dla firm

Wprowadzenie nowych standardów, choć niezbędne, niesie ze sobą wyzwania. Integracja danych ESG w łańcuch wartości firmy to proces skomplikowany i wymagający. Jednak firmy, które podejmą ten wysiłek, mogą nie tylko spełnić wymogi prawne, ale także zyskać przewagę konkurencyjną na rynku.

Standardy MSSF i ESRS nie są jedynie obowiązkiem. To narzędzia, które mogą pomóc firmom w budowaniu bardziej odpowiedzialnego i zrównoważonego biznesu. Przestrzeganie tych standardów to krok ku przejrzystości i budowaniu zaufania wśród interesariuszy.

Przyszłość sprawozdawczości – odpowiedzialność i zysk

Przyszłość sprawozdawczości finansowej i niefinansowej jest ściśle związana ze zrównoważonym rozwojem. Firmy, które będą skutecznie integrować standardy ESG w swoje strategie, mogą liczyć nie tylko na spełnienie wymogów prawnych, ale także na długoterminowe korzyści. W ten sposób zrównoważony rozwój staje się nie tylko wyzwaniem, ale i szansą na budowanie trwałej wartości.

Optymalizacja procesów księgowych

Księgowość w chmurze to nowoczesna metoda zarządzania finansami przedsiębiorstwa, która znacząco różni się od tradycyjnych podejść. Zasadnicza różnica wynika z wykorzystania technologii cloud computing do przechowywania i przetwarzania danych księgowych. Taka infrastruktura umożliwia dostęp do informacji finansowych z dowolnego miejsca na świecie, w każdym czasie, co jest niemożliwe w klasycznym modelu, gdzie dane zazwyczaj przechowywane są lokalnie na firmowych serwerach lub komputerach.

Podstawą księgowości w chmurze jest aplikacja działająca w środowisku online, która integruje różne funkcjonalności – od fakturowania,, po zarządzanie płatnościami i monitoring płynności finansowej. Użytkownik, korzystając z internetu, może logować się do systemu z każdego urządzenia z dostępem do sieci, co przekłada się na znacznie większą elastyczność w zarządzaniu finansami firmy.

Różnica między tradycyjną a chmurową księgowością manifestuje się również w zakresie bezpieczeństwa danych. Chociaż lokalne serwery mogą wydawać się bezpieczniejsze, ponieważ dane fizycznie znajdują się „na miejscu”, to jednak systemy w chmurze oferują zaawansowane mechanizmy szyfrowania i stały nadzór nad bezpieczeństwem, często przewyższające możliwości małych i średnich firm.

Dodatkowo księgowość w chmurze jest bardziej skalowalna. Przedsiębiorstwa mogą elastycznie dostosowywać potrzebne zasoby (przestrzeń dyskowa, moc obliczeniowa), w zależności od bieżących potrzeb, co jest trudne do osiągnięcia w tradycyjnych systemach. To pozwala na oszczędności i optymalizację kosztów operacyjnych, szczególnie dla rosnących firm.

Czym jest dyrektywa SUP?

Dyrektywa SUP (Single-Use Plastics) to regulacja, która ma na celu zmniejszenie produkcji i użycia plastikowych produktów jednorazowego użytku. W praktyce oznacza to, że w krajach Unii Europejskiej wprowadzono szereg nowych przepisów, które nakładają ograniczenia na produkcję, dystrybucję i recykling takich produktów.

Jakie zmiany wprowadziła dyrektywa SUP?

Wdrażanie dyrektywy SUP w różnych krajach Europy przebiegało na różne sposoby, dostosowane do lokalnych potrzeb. W Polsce już od 2021 roku producenci muszą oznaczać opakowania plastikowe symbolem „martwego żółwia”. Ten mocny przekaz ma na celu zwrócenie uwagi konsumentów na problem zanieczyszczenia plastikiem. Polska wprowadziła też zakaz sprzedaży niektórych jednorazowych produktów, takich jak plastikowe sztućce, talerze czy słomki.

Podobne działania podjęto w innych krajach Unii. W Hiszpanii i Francji zakazano używania plastikowych sztućców i opakowań z polistyrenu ekspandowanego. Niemcy poszli krok dalej, wprowadzając obowiązkowe opłaty za plastikowe torby, co znacząco zmniejszyło ich użycie. W tych krajach wprowadzono także ścisłe przepisy dotyczące recyklingu, aby jak najwięcej plastiku trafiało do ponownego przetworzenia, a nie na wysypiska.

Wyzwanie dla biznesu, szansa dla środowiska

Dla przedsiębiorców dyrektywa SUP przyniosła wiele wyzwań. Firmy musiały zainwestować w nowe technologie, zmienić procesy produkcyjne i dostosować się do nowych przepisów. Przykładem jest wprowadzenie papierowych toreb zamiast plastikowych w sklepach spożywczych, a także sprzedaż produktów w opakowaniach biodegradowalnych.

Z drugiej strony, dyrektywa SUP otworzyła nowe możliwości. Firmy zajmujące się produkcją ekologicznych opakowań zyskały na popularności. Przykładem może być produkcja biodegradowalnych naczyń jednorazowych np. z otrąb pszenicznych.

Nowe nawyki konsumentów

Dyrektywa SUP wpłynęła również na zmianę zachowań konsumentów. Coraz więcej osób wybiera produkty wielokrotnego użytku, jak butelki na wodę ze stali nierdzewnej czy torby na zakupy z materiałów ekologicznych. Wpływ na to miały nie tylko regulacje, ale także kampanie edukacyjne, które uświadamiają, jak duży wpływ na środowisko mają nasze codzienne wybory.

Przyszłość: Gospodarka o obiegu zamkniętym

Ostatecznym celem dyrektywy SUP jest nie tylko redukcja plastiku, ale także promowanie gospodarki o obiegu zamkniętym. To model, w którym produkty są projektowane tak, aby można było je wielokrotnie używać i recyklingować. Choć droga do pełnej realizacji tych założeń jest jeszcze długa, to już teraz widać, że pierwsze kroki zostały podjęte z dużym zaangażowaniem.

Dyrektywa SUP to dowód na to, że zrównoważony rozwój nie jest tylko modnym hasłem, ale realnym kierunkiem, w którym podąża współczesny świat. Pytanie, które powinniśmy sobie teraz zadać, brzmi: jakie kolejne kroki możemy podjąć, aby jeszcze bardziej ograniczyć nasz wpływ na planetę?

Czym jest zeroemisyjność?

Pod pojęciem zeroemisyjności kryje się podejście kompleksowe:

• Krok 1: minimalizowanie emisji na każdym etapie działalności
• Krok 2: inwestowanie w rozwiązania umożliwiające neutralizację emisji niemożliwych do uniknięcia

Powiązanie zeroemisyjności ze śladem węglowym w poszczególnych zakresach

Dążenie do zeroemisyjności wiąże się ściśle z redukcją śladu węglowego we wszystkich trzech zakresach emisji zdefiniowanych przez Greenhouse Gas Protocol.

Zakres 1 obejmuje emisje bezpośrednie, nad którymi przedsiębiorstwa mają największą kontrolę, np. emisje z procesów technologicznych czy flot pojazdów.

Zakres 2 odnosi się do emisji pośrednich związanych z zakupioną energią, gdzie kluczowym elementem jest przejście na odnawialne źródła energii oraz poprawa efektywności energetycznej.

Zakres 3, stanowiący największe wyzwanie, dotyczy całego łańcucha wartości, w tym dostawców, logistyki i użytkowania produktów. Kompleksowe podejście do redukcji śladu węglowego w tych zakresach pozwala firmom nie tylko zbliżyć się do neutralności klimatycznej, ale także odpowiada na rosnące wymagania interesariuszy oraz klientów, którzy coraz częściej oczekują transparentności w raportowaniu emisji.

Jak osiągnąć zeroemisyjność w poszczególnych zakresach?

Zakres 1: Redukcja emisji bezpośrednich

• Modernizacja sprzętu – wymiana kotłów czy maszyn przemysłowych na nowoczesne, niskoemisyjne technologie.
• Dekarbonizacja floty pojazdów – inwestowanie w samochody elektryczne lub zasilane wodorem oraz optymalizacja tras logistycznych.
• Przejście na odnawialne źródła energii – korzystanie z energii wytwarzanej na miejscu, np. z paneli fotowoltaicznych, co pozwala uniezależnić się od emisji generowanych przez spalanie paliw kopalnych.

Zakres 2: Ograniczenie emisji związanych z zakupioną energią

• Zakupu zielonej energii – zawieranie umów na dostawy energii odnawialnej (PPA – Power Purchase Agreement) lub kupno gwarancji pochodzenia dla energii z OZE.
• Zwiększenia efektywności energetycznej – wdrażanie systemów zarządzania energią (ISO 50001), które pozwalają na monitorowanie i optymalizację zużycia energii.
• Inwestycji w technologie magazynowania energii – instalacja akumulatorów umożliwia korzystanie z odnawialnych źródeł energii także w momentach jej mniejszej dostępności

Zakres 3: Neutralizacja emisji w łańcuchu wartości

• Zaangażowanie dostawców – wybór partnerów stosujących zrównoważone praktyki i wymaganie od nich raportowania śladu węglowego.
• Projektowanie produktów w obiegu zamkniętym – tworzenie wyrobów łatwych do recyklingu, co redukuje emisje związane z wydobyciem surowców.
• Optymalizacja logistyki – zmniejszenie emisji dzięki efektywnemu planowaniu transportu i wykorzystywaniu niskoemisyjnych środków przewozu.
• Kompleksowe zarządzanie odpadami – minimalizacja odpadów produkcyjnych oraz inwestycje w technologie ich przetwarzania.

Zeroemisyjność jako przyszłość biznesu

Dane z organizacji zajmujących się monitoringiem działań klimatycznych, takich jak CDP (Carbon Disclosure Project) czy SBTi (Science Based Targets Initiative), wskazują na coraz większe zaangażowanie firm w realizację strategii zeroemisyjności. Coraz więcej przedsiębiorstw podejmuje działania na rzecz ograniczania emisji, wyznaczając sobie cele zgodne z nauką oraz globalnymi standardami. Statystyki pokazują, że zarówno korporacje międzynarodowe, jak i mniejsze organizacje wdrażają strategie klimatyczne, dostosowując się do wymagań regulacyjnych i oczekiwań interesariuszy. Branże takie jak energetyka i przemysł ciężki, znane z wysokich emisji, inwestują intensywnie w dekarbonizację, podczas gdy sektory usługowe koncentrują się na optymalizacji emisji pośrednich w łańcuchach dostaw. Te działania podkreślają, że dążenie do neutralności klimatycznej staje się coraz bardziej powszechnym elementem strategii biznesowych, odzwierciedlającym rosnącą świadomość klimatyczną i konieczność sprostania nowym wyzwaniom rynkowym.