Blog

Jakie są główne założenia dyrektywy o jawności wynagrodzeń?

Celem unijnej dyrektywy jest zwalczanie dyskryminacji płacowej i likwidacja luk w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn. Ponadto, dyrektywa dąży do wprowadzenia większej przejrzystości i jawności w zakresie wynagrodzeń dla wszystkich pracowników, niezależnie od płci. Zasadniczym założeniem jest, że osoby wykonujące tę samą pracę lub pracę o takiej samej wartości powinny otrzymywać równe wynagrodzenie.

• pracodawca będzie miał obowiązek podania, przynajmniej przed rozmową kwalifikacyjną, kwoty wynagrodzenia lub widełek zarobków. Zgodnie z przepisami o transparentności wynagrodzeń, nie musi ich podawać w ogłoszeniu o pracę, choć jest to jak najbardziej wskazane
• każdy pracownik uzyska prawo do informacji o średnim poziomie płac (z podziałem na płeć) osób pracujących na analogicznym stanowisku lub wykonujących pracę o takiej samej wartości w stosunku do jego indywidualnego poziomu wynagrodzenia
• transparentność wynagrodzeń wyklucza zakazywanie pracownikom rozmów na temat zarobków
• w sytuacji, gdy różnica poziomu płac wyniesie ponad 5%, pracodawca będzie musiał powołać komisję, złożoną m.in. z przedstawicieli pracowników, która przeprowadzi analizę zasadności wynagrodzeń
• pracodawcom nieprzestrzegającym dyrektywy o jawności wynagrodzeń będą grozić wysokie sankcje, obejmujące także cofnięcie publicznych świadczeń lub wyłączenie z ulg finansowych czy kredytowych.

Na mocy art. 6 dyrektywy o transparentności wynagrodzeń, pracodawcy są zobowiązani do stworzenia przejrzystej polityki płacowej. To oznacza, że pracownicy będą mieli dostęp do obiektywnych i neutralnych pod względem płci kryteriów, które firma stosuje do ustalania wynagrodzeń, poziomów oraz progresji płac. Dyrektywa pozwala państwom członkowskim na zwolnienie z tego obowiązku pracodawców zatrudniających mniej niż 50 osób, aby chronić mniejsze przedsiębiorstwa przed nadmiernym obciążeniem. Istnieje jednak sytuacja, w której udzielanie informacji na podstawie dyrektywy może nieumyślnie ujawnić wynagrodzenie konkretnego pracownika. Może się to zdarzyć, gdy na danym stanowisku pracuje niewiele osób, co sprawia, że łatwo zidentyfikować ich zarobki. W takim przypadku, zastosowanie znajduje art. 12 dyrektywy, który podkreśla, że wszelkie przekazywane informacje, wiążące się z przetwarzaniem danych osobowych, muszą być zgodne z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych (RODO). Zgodnie z tym przepisem, dane osobowe, które są przetwarzane w celu promowania zasady równości wynagrodzeń, nie mogą być wykorzystywane do innych celów.

Zgodnie z zasadą równości wynagrodzeń pracodawcy będą również zobligowani do raportowania szczegółowych informacji na temat luki płacowej ze względu na płeć do wyznaczonego organu. Te przepisy mają na celu ułatwienie identyfikacji wszelkich niesprawiedliwości płacowych i dotyczą nie tylko pracowników etatowych, ale także stażystów, praktykantów, pracowników zatrudnionych na część etatu, na czas określony, czy za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej.

Firmy stoją przed nieuniknioną koniecznością przeprowadzenia dogłębnych zmian w swoich politykach płacowych, aby zapewnić równość i przejrzystość wynagrodzeń dla kobiet i mężczyzn. Firma o transparentnej polityce płacowej może zyskać nie tylko w oczach potencjalnych pracowników, ale też zaoszczędzić czas i rzeczywiście usprawnić procesy rekrutacyjne.

Wdrażanie pakietu ViDA

Transformacje wprowadzone przez ten pakiet obejmują szeroki zakres zmian, mających na celu zwiększenie transparentności, efektywności i spójności w zakresie poboru podatku VAT. Wprowadzenie obowiązkowego e-fakturowania oraz harmonizacja zasad dotyczących miejsca opodatkowania usług cyfrowych to tylko niektóre z elementów tej inicjatywy, które mają fundamentalne znaczenie dla przyszłości europejskiego rynku. Terminy wdrożenia tych zmian są jasno określone, a ich realizacja wymagać będzie od przedsiębiorstw znaczących przystosowań zarówno w zakresie organizacyjnym, jak i technologicznym.

Pakiet ViDA, zaprezentowany przez Komisję Europejską w grudniu 2022 roku, obejmuje kilka istotnych elementów mających na celu dostosowanie systemu VAT. Jednym z najistotniejszych jest wprowadzenie obowiązkowego e-fakturowania we wszystkich transakcjach krajowych przeprowadzanych przez przedsiębiorstwa w Unii Europejskiej. Implementacja e-fakturowania ma na celu zwiększenie transparentności transakcji, zmniejszenie ryzyka oszustw podatkowych oraz obniżenie kosztów związanych z procesami księgowymi w przedsiębiorstwach.

Terminy wdrożenia e-fakturowania są ambitne. Według ogłoszeń Komisji Europejskiej obowiązkowe e-fakturowanie w transakcjach B2B (business-to-business) i B2G (business-to-government) w Europie ma być w pełni zaimplementowane do roku 2028. Znaczący krok w kierunku realizacji tego celu to planowane wprowadzenie e-fakturowania w niektórych krajach już w 2024 roku. Zmiany te będą wymagać od przedsiębiorców odpowiedniego przygotowania i dostosowania systemów księgowych oraz IT, aby sprostać nowym wymogom.

Kolejnym elementem pakietu jest usprawnienie procesów zgłaszania i monitorowania transakcji w systemie Intrastat, co również wymaga odpowiedniej adaptacji systemów informatycznych przez przedsiębiorstwa działające w handlu transgranicznym. Te zmiany mają na celu lepsze monitorowanie i analizę przepływu towarów między krajami członkowskimi, co jest kluczowe dla efektywnego poboru VAT.

Długoterminowym celem ViDA jest także harmonizacja zasad dotyczących miejsca opodatkowania usług cyfrowych, co ma znaczenie szczególnie dla przedsiębiorstw działających w sektorze e-commerce. Obecne różnice w regulacjach między krajami członkowskimi często prowadzą do komplikacji i niejasności prawnych, stąd dążenie do ujednolicenia przepisów na szczeblu unijnym.

Pakiet SLIM VAT 3 – co to jest?

Zmianę przepisów dotyczących podatku VAT, znaną powszechnie jako pakiet SLIM VAT 3, wprowadzono 26 maja 2023 r. i ogłoszono w Dzienniku Ustaw dnia 5 czerwca 2023 r. Ta aktualizacja przepisów wprowadza wiele znaczących modyfikacji w zakresie opodatkowania towarów i usług. Jedną z najistotniejszych zmian jest redefinicja małego podatnika oraz podniesienie limitu sprzedaży – do 2 mln euro rocznie – uprawniającego do skorzystania z preferencyjnych rozwiązań podatkowych. W ten sposób więcej podatników będzie mogło skorzystać z rozliczeń kwartalnych z zastosowaniem metody kasowej.

W ramach aktualizacji SLIM VAT 3 wprowadzono również nowości dotyczące rozliczeń związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi. Podatnicy otrzymali możliwość korzystania z nich już podczas składania pliku JPK_V7M za lipiec 2023 roku.

Główne kierunki zmian zakładają: odstąpienie od wymogu formalnego posiadania faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) dla celów odliczenia podatku naliczonego, a także wyjaśnienie dotyczące okresu, za który należy deklarować wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) ze stawką 0%. Jeżeli dokument potwierdzające WDT zostaną otrzymane w terminie późniejszym, należy wykazać transakcję w okresie rozliczeniowym, w którym zobowiązanie podatkowe stało się wymagalne.

SLIM VAT 3 a faktury korygujące

Projekt ustawy SLIM VAT 3 wprowadza nowe zasady dotyczące stosowania kursu przeliczeniowego w przypadku korekt faktur wystawionych w walutach obcych. Od dnia 1 lipca 2023 przy korekcie VAT należy używać kursu walutowego, który został zastosowany przy początkowym obliczeniu podstawy opodatkowania na oryginalnej fakturze, określanego mianem „kursu historycznego”. Ważne jest, że wybór kursu nie będzie zależał od rodzaju korekty (czy zwiększa ona, czy obniża podstawę opodatkowania), jej przyczyny ani charakteru (czy jest to korekta pierwszorzędna, czy kolejna). Podatnicy są zobligowani do zastosowania identycznego kursu, jaki użyty został przy pierwotnym rozliczeniu danej transakcji.

SLIM VAT 3 – pozostałe zmiany przepisów

Nowelizacja przewiduje zmodyfikowane podejście do nakładania i określania sankcji VAT, wprowadzając możliwość personalizacji kary i elastyczność w ustalaniu kwot kolejnych zobowiązań podatkowych. Zgodnie z nowymi regulacjami dyrektor urzędu skarbowego lub dyrektor urzędu celno-skarbowego będzie miał uprawnienie do określenia dodatkowego obciążenia podatkowego, korzystając ze stawek wynoszących maksymalnie 30, 20 lub 15%.

Co więcej, pakiet SLIM VAT 3 zakłada wprowadzenie nowych przepisów, które definiują warunki składania deklaracji korygujących bezpośrednio do Łódzkiego Urzędu Skarbowego w sytuacjach, gdy podatnik nie jest już objęty procedurami OSS i IOSS lub gdy minął termin pozwalający na dokonanie korekty w ramach następnej deklaracji podatkowej.

Czym jest Dyrektywa CSRD?

Dyrektywa CSRD, która zaczęła obowiązywać w 2024 roku, obliguje przedsiębiorstwa do szczegółowego raportowania ich wyników i podejmowanych inicjatyw w dziedzinie zrównoważonego rozwoju, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu ich działalności na społeczeństwo i środowisko. W ramach tej dyrektywy kładzie się nacisk na trzy kluczowe obszary: ochronę środowiska (Environment), odpowiedzialność społeczną (Social) oraz ład korporacyjny (Governance) – skrótowo określane jako ESG. Każde przedsiębiorstwo jest zobowiązane do raportowania swoich działań w tych obszarach zgodnie z europejskimi standardami raportowania zrównoważonego rozwoju (ESRS).

Przykładowo, zgodnie z tymi standardami, raporty powinny zawierać informacje o emisjach gazów cieplarnianych, proporcjach płci w najwyższych szczeblach zarządu, polityce kadrowej oraz zarządzaniu relacjami z dostawcami. Głównym celem Dyrektywy CSRD jest zapewnienie, by raportowanie informacji niefinansowych miało taką samą wagę jak sprawozdawczość finansowa i aby obowiązywały w obu przypadkach jednakowe standardy jakościowe.

Co wprowadza Dyrektywa CSRD?

Przedsiębiorstwa potrzebują jasno określonych wytycznych i struktur dotyczących zrównoważonego rozwoju, aby mogły efektywnie i adekwatnie dostosować swoje modele biznesowe do oczekiwań wynikających z unijnych inicjatyw, takich jak Europejski Zielony Ład.

Proces ten nie jest ani prosty ani intuicyjny, istnieje ryzyko „greenwashingu” – praktyki polegającej na nadawaniu swoim działaniom pozornie ekologicznego charakteru, co może prowadzić do rozbieżności między zawartością raportów ESG a rzeczywistością. Dlatego jednym z rozwiązań mających na celu zwiększenie zaangażowania sektora prywatnego i poprawę przejrzystości w obszarze ESG jest implementacja dyrektywy CSRD dotyczącej zrównoważonego raportowania korporacyjnego.

Zgodnie z oczekiwaniami nowe regulacje obejmą około 50 000 firm w Unii Europejskiej i będą wprowadzane stopniowo, aby umożliwić odpowiednie przygotowanie i adaptację.

E-invoicing w Europie

Rynek europejski stopniowo adaptuje się do korzystania z fakturowania elektronicznego. Przykładowo, Włochy wprowadziły obowiązek korzystania wyłącznie z e-faktur dla podmiotów mających stałą siedzibę działalności lub zakład podatkowy we Włoszech, co zaowocowało wydaniem ponad 2 miliardów takich dokumentów od stycznia 2019 do kwietnia 2020. Jednym z najbardziej zaawansowanych rynków w kwestii e-invoicingu są Węgry, gdzie wystawione faktury należy przesyłać w ciągu 24h do lokalnego Urzędu Skarbowego. Niedopełnienie tego obowiązku może skutkować mandatami skarbowymi. Inne kraje europejskie znajdują się na różnych etapach implementacji tej technologii; w niektórych e-faktury nadal są ograniczone tylko do transakcji z sektorem publicznym.

E-invoicing w praktyce

Elektroniczne fakturowanie, zwane też e-invoicingiem, pozwala na rezygnację z przechowywania papierowych dokumentów, które są niezbędne do spełnienia przepisów dotyczących podatku VAT (Value Added Tax). W 2001 roku Komisja Europejska wprowadziła dyrektywę, która miała na celu umożliwienie przedsiębiorstwom automatyzacji procedur fakturacji oraz użycie wersji elektronicznych faktur do celów związanych z rozliczeniami VAT i audytami. Dyrektywa ta początkowo miała numer Rady 2001/115/EC (znana również jako EU115) i została później zaktualizowana do dyrektywy 2006/112/EC.

Zasadniczym celem tej regulacji jest uproszczenie, modernizacja i unifikacja procesu wystawiania faktur w kontekście podatku od wartości dodanej w ramach Unii Europejskiej. Od 2004 roku dyrektywa dotycząca e-invoicingu weszła w życie, wymuszając na wszystkich krajach członkowskich akceptację faktur elektronicznych. W ramach tej dyrektywy istotne dla
przestrzegania przepisów są dwa elementy: autentyczność faktury (zapewnienie, że faktura wyszła od określonego nadawcy) oraz jej integralność (zapewnienie, że zawartość faktury nie została zmodyfikowana).

Do głównych metod zapewnienia zgodności z dyrektywą należą: zaawansowane podpisy elektroniczne, elektroniczna wymiana danych (EDI) oraz inne metody elektroniczne, które są akceptowane w zależności od decyzji poszczególnych krajów członkowskich.

Reforma podatkowa w Austrii

W Austrii, począwszy od 2024 roku, minimalna kwota dochodu, od której zaczyna się obowiązek płacenia podatku dochodowego, wynosi 12 816 €. W roku poprzednim, 2023, próg ten był ustalony na poziomie 11 693 €, a podatek zaczynał być naliczany dopiero po przekroczeniu tej sumy. System podatkowy w Austrii charakteryzuje się progresywnością, co oznacza, że stawka podatkowa wzrasta w miarę zwiększania się dochodu.

Podstawowa stawka podatkowa w Austrii startuje od 20% i może wzrosnąć do ponad 50%, w zależności od wysokości dochodów. Najwyższa stawka podatkowa, która wynosi 55%, dotyczy jednak tylko osób osiągających bardzo wysokie dochody, przekraczające 1 000 000 € rocznie. W przypadku, gdy dochody nie przekraczają kwoty wolnej od podatku, podatnicy często mogą oczekiwać zwrotu całej kwoty zapłaconego podatku dochodowego.

Zgodnie z planem reformy podatkowej w Austrii od nowego roku podatkowego minimalna kwota zarobków zwolniona z obowiązku płacenia podatku dochodowego zostanie zwiększona z obecnych 11.000 euro do 12.816 euro. To oznacza, że osoby, których roczne zarobki nie przekroczą tej nowej granicy, nie będą obciążone podatkiem dochodowym, co ma na celu podniesienie ich realnych dochodów dyspozycyjnych.

Dla grupy osób osiągających roczne dochody w przedziale od 34.513 do 66.612 euro przewidziano obniżkę stawki podatkowej z 41% do 40%. Ma to na celu zmniejszenie obciążeń podatkowych. Reforma obejmuje również wprowadzenie i poszerzenie różnych ulg podatkowych, takich jak zwiększenie ulgi negatywnej oraz dodatkowej ulgi na dzieci. Ponadto rozszerzono możliwości odliczeń związanych z pracą zdalną.

W ramach reformy zdecydowano również o obniżce składki na ubezpieczenie od bezrobocia o 0,1 punktu procentowego oraz o wprowadzeniu szeregu inicjatyw promujących ochronę środowiska i wykorzystanie ekologicznych źródeł energii. Planowane jest także obniżenie podatku od osób prawnych z 25% do 23% w roku 2024, co ma na celu stymulowanie inwestycji oraz wsparcie przedsiębiorstw.

Podwyżka płacy minimalnej od 1 lipca

Od lipca 2024 roku minimalna pensja „na rękę”, czyli kwota netto po odliczeniu wszystkich obowiązkowych opłat takich jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe i chorobowe), składka zdrowotna oraz zaliczka na podatek dochodowy (PIT), zostanie ustalona na poziomie 3 261,53 zł. W przypadku najniższej pensji „na rękę” od stycznia 2024
roku kwota netto wynosi 3 221,98 zł.

Jednak warto zwrócić uwagę, że dla osób pracujących na umowę zlecenie, kwota netto może różnić się w zależności od dodatkowych czynników takich jak inne miejsce zatrudnienia, status studenta, wiek poniżej 26 lat czy też dobrowolne ubezpieczenie chorobowe. W lipcu 2024 roku minimalna stawka godzinowa netto dla umów zlecenie z dobrowolną składką chorobową wyniesie 22,07 zł, a bez tej składki 22,70 zł. Dla osób, które osiągnęły 26 lat minimalna stawka netto z dobrowolną składką chorobową wyniesie 19,07 zł, a bez tej składki 19,70 zł.

Zmiana obowiązujących przepisów

Zgodnie z obowiązującymi regulacjami wynagrodzenie za pracę na pełen etat nie może być niższe niż ustalona przez Radę Ministrów minimalna płaca, która jest corocznie aktualizowana i stanowi minimalną kwotę, jaką pracownik zatrudniony na cały miesiąc powinien otrzymać. Niezależnie od stażu pracy każdy pracownik etatowy musi zarabiać co najmniej tyle, ile wynosi ustalona płaca minimalna.

Jeżeli chodzi o konieczność modyfikacji umowy o pracę w związku ze zmianą wysokości wynagrodzenia minimalnego, warto podkreślić, że polskie prawo pracy wymaga, aby umowa o pracę była zawarta w formie pisemnej. To oznacza, że wszelkie zmiany w warunkach zatrudnienia również muszą być dokonane na piśmie. Zgodnie z art. 29 § 4 Kodeksu pracy jeśli zmienia się minimalne wynagrodzenie, pracodawca powinien uwzględnić tę zmianę w umowie z pracownikiem, dokonując odpowiedniego aneksu do umowy o pracę. Tak też wskazuje Państwowa Inspekcja Pracy.

Nie zawsze zmiana wynagrodzenia minimalnego pociąga konieczność tworzenia aneksu. Jeżeli w umowie o pracę wynagrodzenie nie zostało określone kwotowo, a jedynie poprzez zapis że pracownik otrzymuje wynagrodzenie minimalne zgodnie z obowiązującą w danym roku stawką wynikającą z ustawy z dnia 10 października 2002 o wynagrodzeniu minimalnym, wówczas pracodawca nie sporządza takiego aneksu.

Wynagrodzenie minimalne a inne świadczenia

Dodatek za pracę nocną wynosi 20% godzinowej stawki minimalnego wynagrodzenia, co w lipcu przekłada się na 5,03 zł za każdą godzinę pracy. Maksymalna odprawa pieniężna, przysługująca przy rozwiązaniu stosunku pracy z przyczyn niezależnych od pracownika, wynosi 15-krotność minimalnego wynagrodzenia, co od lipca będzie równoznaczne z kwotą 64.500 zł.

Z kolei odszkodowanie za nierówne traktowanie lub naruszenie przez pracodawcę zasad ochrony prawnej nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie. Ta sama zasada dotyczy minimalnej wysokości odszkodowania za mobbing lub rozwiązanie umowy o pracę z tego powodu.

Ponadto pracownikom, którzy są gotowi do pracy, ale nie mogą jej wykonywać z przyczyn leżących po stronie pracodawcy, przysługuje wynagrodzenie co najmniej równające się minimalnemu wynagrodzeniu. Tak samo w sytuacji, gdy pracownik nie jest zobowiązany do pracy ze względu na rozkład czasu pracy.

Minimalne wynagrodzenie wpływa również na wysokość zasiłku chorobowego i innych świadczeń, jak zasiłek rehabilitacyjny czy macierzyński, których podstawa nie może być niższa niż wynagrodzenie minimalne.

Co to jest Dyrektywa DAC7?

Dyrektywa DAC7, czyli zmieniona dyrektywa Rady (UE) 2021/514 z dnia 22 marca 2021 roku, modyfikująca wcześniejszą dyrektywę 2011/16/UE, rozszerza współpracę administracyjną w dziedzinie opodatkowania między krajami członkowskimi Unii Europejskiej. Wprowadza dodatkowe wymogi sprawozdawcze i poszerza zakres wymiany informacji podatkowych między państwami.

Zmiany wprowadzone przez dyrektywę DAC7 mają na celu ułatwienie krajowym urzędom skarbowym zdobywanie informacji o transakcjach realizowanych przez platformy cyfrowe. Dotyczy to zarówno platform działających w ramach Unii Europejskiej, jak i tych, które są zarejestrowane poza jej granicami.

Kogo dotyczy Dyrektywa DAC7?

Regulacje dyrektywy DAC7 skupiają się przede wszystkim na operatorach platform cyfrowych, które udostępniają swoje interfejsy sprzedawcom, aby mogli oni dotrzeć do klientów i dokonywać sprzedaży towarów oraz świadczyć określone usługi. Nowe zasady sprawozdawczości dotyczą jedynie tych operatorów, którzy umożliwiają sprzedawcom wykonanie określonych działań takich jak:

• wynajem nieruchomości,
• świadczenie usług osobistych,
• sprzedaż towarów,
• udostępnianie środka transportu

Ważne jest, aby zauważyć, że obowiązki raportowania nie będą dotyczyć sprzedawców, którzy w ciągu roku (rozumianego jako 12 miesięcy kalendarzowych) przeprowadzili mniej niż 30 transakcji sprzedaży towarów lub których przychód w tym okresie nie przekroczył 2000 euro. Ponadto z obowiązków tych zwolnione zostaną również podmioty rządowe, firmy notowane na giełdzie oraz operatorzy hotelowi, którzy w ciągu roku zawarli więcej niż 2000 umów najmu (w ramach grupy obiektów).

Obowiązki wynikające z Dyrektywy DAC7

Operatorzy platform cyfrowych będą zobowiązani do przygotowywania i dostarczania szczegółowych informacji o sprzedawcach, którzy za wynagrodzeniem wykonują na ich platformach działania takie jak: sprzedaż produktów, osobiste świadczenie usług (np. prowadzenie korepetycji), wynajem nieruchomości (włączając miejsca parkingowe) czy
udostępnianie środka transportu. Raportowaniu podlegać będą sprzedawcy, którzy w ciągu roku na danej platformie przeprowadzą minimum 30 takich transakcji lub uzyskają z nich dochód przekraczający 2000 euro.

Informacje zgromadzone o sprzedawcach obejmować będą dane osobowe i firmowe, takie jak imiona, nazwiska, adresy, daty urodzenia, nazwy firm oraz numery identyfikacyjne NIP i VAT. Będą także zbierane dane dotyczące numeru rachunku bankowego i jego właściciela, wysokość zarobków, informacje o zapłaconych podatkach, a w niektórych przypadkach dodatkowe szczegóły.

Pełna obsługa Payroll

Nasza nowa usługa na Słowacji to odpowiedź na rosnące zapotrzebowanie na wsparcie w zakresie rozliczeń podatkowo-pracowniczych. Jesteśmy świadomi, jak złożone i czasochłonne mogą być procesy związane z zarządzaniem płacami, zwłaszcza w kontekście międzynarodowym. Dlatego nasz zespół ekspertów, korzystając z najnowszych narzędzi i technologii, oferuje pełne wsparcie w tym zakresie, zapewniając dokładność, zgodność z przepisami oraz terminowość.

Dlaczego warto skorzystać z usług EFF?

• Doświadczenie i ekspertyza: nasz lokalny zespół to specjaliści z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie płac i VAT, którzy doskonale znają specyfikę rynku słowackiego,
• Lokalne wsparcie: Dzięki obecności naszych partnerów na miejscu, jesteśmy na bieżąco z wszelkimi zmianami prawnymi i regulacyjnymi, co pozwala nam oferować usługi zgodne z najnowszymi wymogami i oczekiwaniami,
• Sieć partnerska: rozbudowana sieć partnerska umożliwia nam efektywną i szybką realizację usług, niezależnie od wielkości firmy czy branży, w której działa. Niezależnie czy jesteś generalnym wykonawcą prac budowlanych, remontujesz stare parafie lub klasztory czy też organizujesz targi, jesteśmy tu by Ci pomóc,
• One stop shop – kompleksowa obsługa: zajmujemy się zarówno rozliczeniami VAT, jak i payroll, co pozwala naszym klientom skoncentrować się na rozwijaniu swojego biznesu, podczas gdy my dbamy o wszystkie formalności, związane ze specyfiką rynku słowackiego.

Co oferujemy?

• Pełna obsługa payroll: przeprowadzamy wszystkie niezbędne procesy związane z zarządzaniem płacami, od rejestracji w lokalnych urzędach przez obliczenia i wypłaty, po obowiązkowe raportowanie,
• Rozliczenia VAT: zapewniamy kompleksową obsługę rozliczeń VAT dla firm działających na terenie Słowacji, dbając o zgodność z lokalnymi przepisami,
• Doradztwo prawno-podatkowe: oferujemy wsparcie doradcze w zakresie prawa pracy, umów pracowniczych i podatków, pomagając naszym klientom w podejmowaniu świadomych decyzji, które mogą mieć wpływ na ich biznes.